تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

 باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

 و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا

         خانه کوچک ما

                               سیب نداشت

 حمید مصدق

چنديست تمرين ميکنم

من ميتوانم ! ميشود ! آرام تلقين ميکنم

حالم ؟!

نه اصلاً خوب نيست ، تا بعد بهتر ميشوم

فکري براي اين دل آرام غمگين ميکنم

من ميپذيرم تو رفته اي و برنميگردي همين..!

خود را براي درک اين ، صد بار تحسين ميکنم

کم کم ز يادم ميروي اين روزگار و رسم اوست

اين جمله را با تلخي اش صد بار تضمين ميکنم

بوی لجن همه جا را فرا خواهد گرفت

و دستان آن زبان هرزه ها کرم خواهد زد

و آنها در بی هویتی نامعلومی

خواهند مرد

و از خاکشان هزاران سگ خواهد رویید

تا همچون خود

همه جا را سیاه کنند

و زمین از آبله هرزگان خواهد سوخت

" در آن طلا که محک طلب کند شک است

و شک چیزی به جای نمی گذارد

مهر آن متاعی نیست که بشود آزمود

و پس از آن ضربه ی یک آزمایش به حقارت آلوده اش نسازد .

عشق ، جمع اعداد و ارقام نیست تا بتوان آن را به آزمایش گذاشت ،

باز آنها را زیر هم نوشت و باز آنها را جمع کرد . "

یادته اولین روزهای آشنایمون

اون روزایی که قلب تپنده عشق تو بودی

برات یک جمله از نادر ابراهیمی گفتم

ایمان من " به شکوه آنچه بازیچه نیست بیندیش .

من خوب آگاهم که زندگی ، یکسر ، صحنه ی بازیست ؛

من خوب میدانم .

اما بدان که همه کس برای بازیهای حقیر آفریده نشده است .

مرا به بازی کوچک شکست خوردگی مکشان !

و تو گفتی عزیزم اینا مال کتاب هاست

اون موقع نمی دونستی دایی داری که عشقتو بدنام می کنه

 و مادری که باور می کنه

و تویی که خسته می شی و میگی عشق من !

مهربونم تو لایقه خوشبختی هستی !

من می رم تا تو خوشبخت بشی !!!

و حالا من تنها تر از همیشه ....

می خوام بقیه متن نادر ابراهیمی رو برات بگم ....